مقایسه سرور HP DL380 و DL360

بین سرورهای رکمونت HPE، کمتر مدلی را می‌توان پیدا کرد که به اندازه DL360 و DL380 در پروژه‌های سازمانی استفاده شده باشد. هر دو از خانواده ProLiant هستند، از پردازنده‌های قدرتمند Intel Xeon Scalable پشتیبانی می‌کنند و برای اجرای سرویس‌های سنگین، مجازی‌سازی و نرم‌افزارهای سازمانی طراحی شده‌اند. با این وجود انتخاب بین این دو فقط به تعداد هسته‌های پردازنده یا مقدار RAM ختم نمی‌شود.

خیلی از مدیران IT هنگام خرید سرور hp، ابتدا مشخصات فنی را مقایسه می‌کنند. اما چند سال بعد متوجه می‌شوند محدودیت واقعی جای دیگری بوده است. گاهی کمبود فضای نصب هارد دردسرساز می‌شود، گاهی نبود اسلات PCIe و گاهی هم نبود امکان ارتقای ساده باعث می‌شود زودتر از انتظار به فکر تعویض سرور بیفتند.

پس بهتر است قبل از تصمیم‌گیری فقط به نیاز امروز نگاه نکنید. اگر احتمال می‌دهید زیرساخت شما در آینده رشد کند، انتخاب درست از همین حالا می‌تواند هزینه‌های بعدی را کاهش دهد.

در این مقاله از تجارت سرور پارسه، تفاوت سرور DL360 و DL380 را از جنبه‌های مختلف بررسی می‌کنیم؛ از طراحی و سخت‌افزار گرفته تا عملکرد در مجازی‌سازی، دیتابیس، مصرف برق و هزینه خرید. در نهایت خودتان باید به این نتیجه برسید که کدام مدل برای سناریوی کاری شما انتخاب منطقی‌تری است.

⏲ زمان تخمینی مطالعه: 26 دقیقه

جدول مقایسه سریع: تفاوت‌های HPE ProLiant DL360 و HPE ProLiant DL380

ویژگی	HPE ProLiant DL360	HPE ProLiant DL380
طراحی و فضای رک	شاسی 1U؛ مناسب رک‌های با فضای محدود	شاسی 2U؛ فضای بیشتر برای توسعه
پردازنده	تا ۲ پردازنده Intel Xeon Scalable	تا ۲ پردازنده Intel Xeon Scalable
حافظه RAM	تا چند ترابایت، بسته به نسل سرور	تا چند ترابایت، بسته به نسل سرور
نوع حافظه	ECC DDR4 یا DDR5، بسته به نسل	ECC DDR4 یا DDR5، بسته به نسل
ظرفیت ذخیره‌سازی	تعداد کمتری هارد و SSD	پشتیبانی از تعداد بیشتری هارد و SSD
اسلات‌های PCIe	تعداد کمتر برای کارت‌های توسعه	تعداد بیشتر و انعطاف‌پذیرتر
قابلیت ارتقا	مناسب ارتقاهای محدود	امکان ارتقای گسترده RAM، هارد و کارت‌های توسعه
کاربری پیشنهادی	شرکت‌های کوچک و متوسط، سرویس‌های سازمانی و مجازی‌سازی سبک	دیتابیس، مجازی‌سازی گسترده و سازمان‌های در حال رشد
هزینه خرید	معمولاً ارزان‌تر	معمولاً گران‌تر، اما مناسب توسعه بلندمدت

معرفی سرور HP DL360

وقتی فضای رک محدود باشد، معمولاً اولین مدلی که پیشنهاد می‌شود HPE ProLiant DL360 است. این سرور با طراحی 1U ساخته شده و تلاش می‌کند قدرت پردازشی بالا را در کمترین فضای ممکن ارائه دهد؛ ویژگی‌ای که باعث شده در بسیاری از دیتاسنترها و شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات میزبانی، حضور پررنگی داشته باشد.

نکته مهم اینجاست که کوچک‌تر بودن DL360 به معنی ضعیف‌تر بودن آن نیست. در بسیاری از کانفیگ‌ها، این مدل همان پردازنده‌هایی را در اختیار شما قرار می‌دهد که روی DL380 هم قابل نصب هستند و از نظر توان پردازشی اختلاف قابل توجهی بین آن‌ها دیده نمی‌شود.

مشخصات کلی

DL360 در نسل‌های جدید از پردازنده‌های Xeon Scalable اینتل پشتیبانی می‌کند و بسته به نسل، امکان استفاده از رم سرور DDR4 یا  رم DDR5 را در اختیار قرار می‌دهد. همچنین می‌توان از درایوهای SAS، SATA و NVMe استفاده کرد و کارت‌های توسعه موردنیاز را از طریق اسلات‌های PCIe به سرور اضافه کرد.

با وجود این امکانات، طراحی فشرده سرور باعث شده فضای داخلی آن نسبت به DL380 محدودتر باشد. این موضوع بیشتر روی ظرفیت توسعه اثر می‌گذارد، نه روی عملکرد روزمره.

نسل‌های موجود

DL360 در نسل‌های Gen8، Gen9، Gen10، Gen10 Plus و Gen11 عرضه شده است و هر نسل نسبت به نسل قبل تغییرات محسوسی در پردازنده، حافظه و امکانات مدیریتی دارد.

اگر قصد خرید سرور استوک را دارید، معمولاً Gen9 و Gen10 انتخاب‌های اقتصادی‌تری هستند و هنوز هم در بسیاری از سازمان‌ها بدون مشکل کار می‌کنند. اما برای زیرساخت‌های جدید یا پروژه‌هایی که قرار است چند سال آینده توسعه پیدا کنند، Gen11 به دلیل پشتیبانی از حافظه DDR5 و پردازنده‌های جدید Xeon Scalable ارزش بیشتری دارد.

 

مهم‌ترین کاربردها

یکی از دلایل محبوبیت DL360 این است که برای طیف وسیعی از سرویس‌های سازمانی مناسب است. از اجرای Active Directory و فایل‌سرور گرفته تا میزبانی وب، نرم‌افزارهای مالی، سرویس‌های شبکه و حتی مجازی‌سازی در مقیاس متوسط، همگی از جمله کاربردهای رایج این سرور هستند.

فرض کنید یک شرکت حدود ۴۰ کارمند دارد و می‌خواهد چند ماشین مجازی، فایل‌سرور، سرویس دامین و نرم‌افزار حسابداری را روی یک سرور اجرا کند. در چنین شرایطی معمولاً نیازی به تعداد زیادی هارد یا کارت توسعه وجود ندارد و DL360 بدون اشغال فضای اضافی، پاسخ‌گوی این نیازها خواهد بود.

این مدل بیشتر در محیط‌هایی دیده می‌شود که تراکم سرورها اهمیت دارد و مدیر زیرساخت می‌خواهد از هر یونیت رک بیشترین استفاده را ببرد.

معرفی سرور HP DL380

اگر هنگام خرید، قابلیت ارتقا برایتان از همه چیز مهم‌تر است، DL380  انتخاب منطقی‌تری است. این سرور با طراحی 2U فضای داخلی بیشتری نسبت به DL360 دارد؛ فضایی که بعدها هنگام افزایش تعداد هاردها، حافظه یا تجهیزات جانبی، ارزش خود را نشان می‌دهد.

بسیاری از سازمان‌ها سرور را فقط برای نیاز امروز خریداری نمی‌کنند. آن‌ها ترجیح می‌دهند شاسی انتخابی چند سال بعد هم پاسخ‌گوی توسعه زیرساخت باشد. به همین دلیل است که DL380 در بسیاری از پروژه‌های سازمانی و دیتاسنتری حضور پررنگی دارد.

مشخصات کلی

DL380 نیز مانند DL360 از دو پردازنده Intel Xeon Scalable، حافظه‌های ECC DDR4 یا DDR5 و درایوهای SAS، SATA و NVMe پشتیبانی می‌کند. از نظر قدرت پردازشی، اختلاف قابل توجهی میان این دو مدل وجود ندارد.

تفاوت اصلی از جایی شروع می‌شود که بخواهید سرور را توسعه دهید. فضای داخلی بزرگ‌تر، امکان نصب تعداد بیشتری هارد، اسلات‌های توسعه بیشتر و انعطاف بالاتر در پیکربندی، مهم‌ترین ویژگی‌هایی هستند که DL380 را از برادر کوچک‌ترش متمایز می‌کنند.

اگر با حافظه ECC آشنایی ندارید، پیشنهاد می‌کنیم ابتدا مقاله رم ECC چیست؟ را بخوانید تا دلیل استفاده از این نوع حافظه در سرورهای HP را بهتر درک کنید.

نسل‌های موجود

این مدل نیز در نسل‌های Gen8، Gen9، Gen10، Gen10 Plus و Gen11 عرضه شده است.

در بازار سرورهای استوک، DL380 Gen9 هنوز هم انتخاب بسیاری از شرکت‌هاست؛ چون تعادل مناسبی بین قیمت و کارایی ایجاد می‌کند. اما اگر سرعت ذخیره‌سازی، استفاده از SSDهای NVMe یا پردازنده‌های جدید برایتان اهمیت دارد، بهتر است به سراغ Gen10 یا Gen11 بروید.

جدیدتر بودن یک نسل به معنی انتخاب بهتر نیست. گاهی یک DL380 Gen10 با پیکربندی مناسب، ارزش خرید بیشتری نسبت به یک Gen11 با حداقل سخت‌افزار دارد.

اگر علاوه بر انتخاب مدل، درباره تفاوت نسل‌های جدید سرورهای HP هم سؤال دارید، مطالعه مقاله مقایسه سرورهای HP نسل 12 با نسل‌های قبلی می‌تواند دید کامل‌تری برای انتخاب در اختیار شما قرار دهد.

مهم‌ترین کاربردها

DL380 بیشتر در پروژه‌هایی استفاده می‌شود که حجم داده‌ها یا تعداد کاربران به مرور افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل، در زیرساخت‌های مجازی‌سازی، سرورهای دیتابیس، نرم‌افزارهای ERP و سیستم‌های پشتیبان‌گیری، این مدل را بیشتر از DL360 می‌بینیم.

بررسی تفاوت سرور DL380 و DL360

در جدول زیر مهم ترین تفاوت هر دو سرور را باهم بررسی کرده ایم.

ویژگی	HPE ProLiant DL360	HPE ProLiant DL380
ارتفاع رک	1U	2U
کاربرد اصلی	شرکت‌های کوچک و متوسط، فضاهای محدود	سازمان‌ها، دیتاسنترها و زیرساخت‌های در حال توسعه
پردازنده	تا ۲ پردازنده Intel Xeon Scalable	تا ۲ پردازنده Intel Xeon Scalable
حافظه RAM	تا چند ترابایت (بسته به نسل)	تا چند ترابایت (بسته به نسل)
ظرفیت ذخیره‌سازی	کمتر	بیشتر
اسلات‌های PCIe	کمتر	بیشتر
قابلیت ارتقا	متوسط	بسیار بالا
قیمت اولیه	معمولاً کمتر	معمولاً بیشتر

جدول مقایسه مشخصات فنی و قابلیت‌های تکمیلی DL360 و DL380

ویژگی	HPE ProLiant DL360	HPE ProLiant DL380
تعداد هسته	وابسته به نسل و مدل پردازنده	وابسته به نسل و مدل پردازنده
نوع حافظه	ECC DDR4 / DDR5	ECC DDR4 / DDR5
تعداد جایگاه هارد	محدودتر	بیشتر
پشتیبانی از SATA / SAS	دارد	دارد
پشتیبانی از NVMe	دارد	دارد (با ظرفیت بیشتر)
قابلیت نصب GPU	محدود	مناسب‌تر برای پیکربندی‌های توسعه‌یافته
کارت شبکه و HBA	محدودتر	انعطاف‌پذیرتر
کنترلر RAID	پشتیبانی می‌کند	پشتیبانی می‌کند
مجازی‌سازی	مناسب پروژه‌های کوچک و متوسط	مناسب پروژه‌های متوسط و بزرگ
پشتیبانی از VMware، Hyper-V و Proxmox	بله	بله
SQL Server / Oracle	مناسب	بسیار مناسب
فایل‌سرور و Backup Server	مناسب	بسیار مناسب
پردازش‌های سنگین و AI	محدودتر	مناسب‌تر
مصرف برق	معمولاً کمتر	معمولاً بیشتر
اشغال فضای رک	کمتر	بیشتر
هزینه توسعه در آینده	ممکن است بیشتر باشد	معمولاً کمتر به دلیل قابلیت ارتقا
مناسب برای رشد زیرساخت	متوسط	بسیار مناسب
شرکت‌های کوچک / بزرگ	کوچک: بسیار مناسب بزرگ: مناسب	کوچک: مناسب بزرگ: بسیار مناسب
تعداد زیاد ماشین مجازی	مناسب	بسیار مناسب
طول عمر از نظر قابلیت ارتقا	کمتر	بیشتر

تفاوت طراحی فیزیکی

ظاهر این دو سرور شاید فقط یک یونیت اختلاف داشته باشد، اما همین تفاوت کوچک روی نحوه استفاده از آن‌ها تأثیر زیادی می‌گذارد. DL360 یک سرور 1U است و DL380 در کلاس 2U قرار می‌گیرد. این یعنی یکی برای استفاده حداکثری از فضای رک طراحی شده و دیگری برای توسعه سخت‌افزاری بیشتر.

ارتفاع رک

در دیتاسنترها یا اتاق سرورهایی که هر یونیت رک ارزش زیادی دارد، DL360 مزیت محسوسی ایجاد می‌کند. با استفاده از سرورهای یک یونیتی، می‌توان تعداد بیشتری سیستم را داخل یک رک استاندارد نصب کرد و این موضوع هزینه فضا را کاهش می‌دهد.

البته این صرفه‌جویی بهایی هم دارد؛ فضای کمتر داخل شاسی.

فضای نصب

اینجا تفاوت دو مدل کاملاً محسوس می‌شود.

فضای داخلی DL380 دست مدیر شبکه را برای ارتقا باز می‌گذارد. اضافه کردن هاردهای جدید، نصب کارت شبکه‌های پرسرعت، کنترلرهای RAID پیشرفته یا حتی کارت‌های GPU در بسیاری از کانفیگ‌ها ساده‌تر انجام می‌شود.

در DL360 هم امکان ارتقا وجود دارد، اما طبیعتاً محدودتر است. البته این محدودیت برای همه کسب‌وکارها مشکل ایجاد نمی‌کند. بسیاری از شرکت‌ها بعد از خرید، سال‌ها هیچ تغییری در سخت‌افزار سرور ایجاد نمی‌کنند.

قابلیت ارتقا

یکی از اشتباهات رایج هنگام خرید سرور این است که فقط نیاز امروز بررسی می‌شود.

فرض کنید یک سازمان در حال حاضر به شش ماشین مجازی نیاز دارد. شاید DL360 برای این پروژه کافی باشد. اما اگر همان سازمان طی دو یا سه سال آینده تعداد کاربران، سرویس‌ها یا حجم اطلاعاتش دو برابر شود، توسعه DL380 دردسر بسیار کمتری خواهد داشت.

اگر رشد زیرساخت را محتمل می‌دانید، بهتر است قابلیت ارتقا را بخشی از هزینه خرید در نظر بگیرید، نه یک ویژگی جانبی.

مقایسه پردازنده

یکی از تصورهای اشتباه این است که DL380 از نظر پردازنده قوی‌تر از DL360 است. در عمل چنین تفاوتی وجود ندارد.

مطابق مستندات رسمی HPE، هر دو مدل در نسل‌های جدید از پردازنده‌های Intel Xeon Scalable پشتیبانی می‌کنند. و در اغلب نسل‌ها امکان نصب دو پردازنده را در اختیار شما قرار می‌دهند. بنابراین اگر سخت‌افزار دو سرور یکسان باشد، اختلاف محسوسی در توان پردازشی مشاهده نخواهید کرد.

چیزی که نتیجه را تغییر می‌دهد، نسل سرور و مدل پردازنده است؛ نه نام DL360 یا DL380. در پروژه‌هایی مثل مجازی‌سازی، پردازش‌های سازمانی یا اجرای نرم‌افزارهای مالی، معمولاً تعداد هسته‌های پردازنده و ظرفیت حافظه تأثیر بیشتری از نوع شاسی دارند.

اگر تنها معیار شما قدرت CPU باشد، تفاوت زیادی بین DL360 و DL380 وجود ندارد و بهتر است تمرکز خود را روی ظرفیت توسعه، فضای ذخیره‌سازی و امکانات جانبی بگذارید.

اگر اولویت اصلی شما ظرفیت ذخیره‌سازی و راه‌اندازی استوریج سازمانی است، پیشنهاد می‌کنیم مقاله قوی‌ترین سرور HP برای استوریج و ذخیره‌سازی را نیز مطالعه کنید.

مقایسه حافظه RAM

از نظر پشتیبانی از حافظه، این دو سرور شباهت زیادی دارند و هر دو می‌توانند با حجم بالایی از ECC RAM پیکربندی شوند. در نسل‌های جدید نیز امکان استفاده از حافظه‌های DDR5 فراهم شده است. اما یک نکته را نباید نادیده گرفت. هرچه پروژه بزرگ‌تر شود، محدودیت حافظه زودتر از پردازنده خودش را نشان می‌دهد. درنتیجه هنگام خرید سرور بهتر است فقط به نیاز فعلی فکر نکنید.

در برخی نسل‌ها، DL380 به دلیل فضای داخلی بیشتر، انعطاف بالاتری برای نصب ماژول‌های حافظه یا ارتقای تدریجی RAM دارد. البته این موضوع به نسل و نوع پیکربندی بستگی دارد و نمی‌توان آن را به تمام مدل‌ها تعمیم داد.

در تجربه بسیاری از پروژه‌های مجازی‌سازی، زمانی که تعداد ماشین‌های مجازی افزایش پیدا می‌کند، اولین ارتقایی که انجام می‌شود افزایش حافظه است، نه تعویض پردازنده. انتخاب سروری که امکان توسعه راحت‌تر RAM را داشته باشد، در بلندمدت هزینه کمتری ایجاد می‌کند.

مقایسه فضای ذخیره‌سازی

اگر بخواهیم فقط یک تفاوت مهم میان DL360 و DL380 را نام ببریم، احتمال زیادی دارد که فضای ذخیره‌سازی در صدر فهرست قرار بگیرد.

هر دو سرور از درایوهای SAS، SATA و NVMe پشتیبانی می‌کنند و از این نظر محدودیتی ندارند. تفاوت در تعداد درایوهایی است که می‌توان داخل شاسی نصب کرد.

DL380 به دلیل طراحی بزرگ‌تر، فضای بیشتری برای نصب هارددیسک و SSD در اختیار می‌گذارد. این موضوع شاید در روز اول خرید چندان مهم نباشد، اما زمانی که حجم اطلاعات افزایش پیدا می‌کند، ارزش واقعی آن مشخص می‌شود.

فرض کنید قرار است یک فایل‌سرور، سیستم بکاپ یا پایگاه داده با حجم رو‌به‌رشد راه‌اندازی کنید. در چنین شرایطی، ظرفیت بیشتر DL380 باعث می‌شود مدت طولانی‌تری بدون خرید تجهیزات ذخیره‌سازی جدید کار کنید. اما برای یک شرکت که فقط چند ماشین مجازی، یک فایل‌سرور و نرم‌افزارهای داخلی را اجرا می‌کند، ظرفیت DL360  کافی است و پرداخت هزینه بیشتر برای داشتن جایگاه هارد اضافی توجیه اقتصادی ندارد.

مقایسه اسلات‌های توسعه (PCIe)

بسیاری از شرکت‌ها هنگام خرید سرور فقط به وضعیت فعلی نگاه می‌کنند، اما چند سال بعد به کارت شبکه سریع‌تر، کنترلر RAID جدید یا اتصال به استوریج SAN نیاز پیدا می‌کنند. در چنین شرایطی تعداد اسلات‌های PCIe اهمیت خود را نشان می‌دهد.

به دلیل فضای داخلی بیشتر، DL380 در اغلب کانفیگ‌ها امکان نصب تجهیزات توسعه بیشتری را فراهم می‌کند. البته تعداد دقیق اسلات‌ها به نسل و نوع رایزر بستگی دارد، اما در مجموع انعطاف این مدل بیشتر است.

اگر برنامه‌ای برای نصب کارت‌های اضافی ندارید، این تفاوت هیچ تأثیری روی کار شما نخواهد گذاشت. اما برای سازمان‌هایی که زیرساختشان به‌مرور توسعه پیدا می‌کند، فضای بیشتر DL380 یک مزیت واقعی است، نه صرفاً یک عدد داخل جدول.

مقایسه قابلیت مجازی‌سازی

اگر هدفتان اجرای ماشین‌های مجازی است، خبر خوب این است که هم DL360 و هم DL380 انتخاب‌های قابل اعتمادی هستند. هر دو از VMware، Hyper-V و Proxmox پشتیبانی می‌کنند و سال‌هاست در زیرساخت بسیاری از شرکت‌ها و دیتاسنترها استفاده می‌شوند.

اما یک نکته وجود دارد که گاهی نادیده گرفته می‌شود. عملکرد مجازی‌سازی بیشتر از اینکه به مدل شاسی وابسته باشد، به نوع پردازنده، مقدار RAM و سرعت ذخیره‌سازی بستگی دارد. بنابراین اگر این دو سرور با سخت‌افزار یکسان پیکربندی شوند، اختلاف محسوسی در اجرای ماشین‌های مجازی نخواهید دید.

البته این شرایط تا زمانی برقرار است که حجم پروژه از حد مشخصی فراتر نرود.

فرض کنید یک شرکت حدود ۱۰ ماشین مجازی برای سرویس‌هایی مثل Active Directory، فایل‌سرور، نرم‌افزار مالی و وب‌سرور اجرا می‌کند. در چنین سناریویی، DL360 به‌راحتی پاسخ‌گو خواهد بود و محدودیت خاصی احساس نمی‌شود.

اما وقتی تعداد ماشین‌های مجازی به چند ده عدد برسد، نیاز به حافظه بیشتر، فضای ذخیره‌سازی گسترده‌تر و کارت‌های شبکه اضافی هم ایجاد می‌شود. در این مرحله فضای توسعه DL380 به یک مزیت واقعی تبدیل می‌شود.

برای مجازی‌سازی سبک و متوسط، تفاوت این دو مدل چندان محسوس نیست؛ اما اگر از همین حالا می‌دانید زیرساخت مجازی شما به مرور گسترش پیدا می‌کند، انتخاب DL380 می‌تواند از ارتقاهای پرهزینه در آینده جلوگیری کند.

مقایسه عملکرد در دیتابیس

در سرورهای پایگاه داده، آنچه بیشترین تأثیر را روی عملکرد دارد، پردازنده، حافظه و سرعت دیسک است. خود شاسی به‌تنهایی باعث سریع‌تر شدن SQL Server یا Oracle نمی‌شود. به همین دلیل اگر DL360 و DL380 را با پردازنده، حافظه و SSDهای یکسان پیکربندی کنید، در بسیاری از بارهای کاری نتایج نزدیک به هم خواهند داشت. با این حال، شرایط همیشه ثابت نمی‌ماند.

پایگاه‌های داده با گذشت زمان بزرگ‌تر می‌شوند. تعداد کاربران افزایش پیدا می‌کند، گزارش‌ها بیشتر می‌شوند و فضای ذخیره‌سازی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. این همان نقطه‌ای است که DL380 دست مدیر زیرساخت را بازتر می‌گذارد. اگر حجم دیتابیس شما تقریباً ثابت است، تفاوت این دو مدل چندان تعیین‌کننده نخواهد بود. اما برای پروژه‌هایی که رشد مداوم دارند، ظرفیت توسعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

مقایسه برای پردازش‌های سنگین

وقتی صحبت از Virtualization در مقیاس بالا، AI یا پروژه‌های HPC می‌شود، دیگر فقط قدرت پردازنده تعیین‌کننده نیست. در چنین پروژه‌هایی به حافظه بیشتر، شبکه پرسرعت، ذخیره‌سازی سریع و گاهی کارت‌های GPU هم نیاز خواهید داشت.

از این نظر DL380 انعطاف بیشتری ارائه می‌دهد.

فضای داخلی بزرگ‌تر باعث می‌شود نصب کارت‌های توسعه یا افزایش تعداد درایوها راحت‌تر باشد. این موضوع مخصوصاً در پروژه‌هایی که قرار است طی چند سال توسعه پیدا کنند، اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

البته نباید تصور کرد DL360 برای پردازش‌های سنگین مناسب نیست. اگر پروژه در مقیاس محدود اجرا می‌شود و از ابتدا مشخص است که سخت‌افزار تغییر چندانی نخواهد کرد، این مدل هم می‌تواند عملکرد قابل قبولی ارائه دهد.

تفاوت زمانی مشخص می‌شود که سرور به مرور زمان به منابع بیشتری نیاز پیدا کند. آنجاست که ظرفیت توسعه DL380 خودش را نشان می‌دهد.

مقایسه مصرف برق

یکی از سؤال‌هایی که قبل از خرید زیاد مطرح می‌شود این است که کدام سرور برق کمتری مصرف می‌کند.

در اغلب کانفیگ‌های مشابه، DL360 کمی کم‌مصرف‌تر است. دلیلش هم ساده است. شاسی کوچک‌تر است و تعداد قطعات نصب‌شده داخل آن کمتر خواهد بود. اما این اختلاف را نباید بیش از حد بزرگ کرد. اگر هر دو سرور را با پردازنده، حافظه و تعداد هارد مشابه راه‌اندازی کنید، اختلاف مصرف برق معمولاً آن‌قدر نیست که به‌تنهایی تصمیم خرید را تغییر دهد. البته در مقیاس بزرگ، شرایط فرق می‌کند. تصور کنید یک دیتاسنتر ده‌ها یا حتی صدها سرور را هم‌زمان نگهداری می‌کند. همین اختلاف نسبتاً کوچک می‌تواند روی هزینه برق و سیستم خنک‌کننده اثر محسوسی بگذارد.

برای بیشتر شرکت‌های کوچک و متوسط، عوامل دیگری مثل قابلیت ارتقا یا ظرفیت ذخیره‌سازی معمولاً اهمیت بیشتری از چند وات اختلاف مصرف برق دارند.

مقایسه قیمت

در نگاه اول معمولاً قیمت DL380 از DL360 بیشتر است؛ اما این تفاوت صرفاً به خاطر بزرگ‌تر بودن شاسی نیست. امکانات توسعه بیشتر، ظرفیت بالاتر ذخیره‌سازی و انعطاف سخت‌افزاری هم در این اختلاف قیمت نقش دارند.

از طرف دیگر، نباید فقط نام مدل را ملاک مقایسه قرار داد.

گاهی یک DL380 Gen9 با سخت‌افزار معمولی، ارزان‌تر از یک DL360 Gen11 مجهز به پردازنده جدید است. نسل، پردازنده، مقدار RAM، نوع کنترلر RAID و تعداد درایوها، همگی روی قیمت نهایی تأثیر مستقیم دارند.

نکته مهم‌تر هزینه‌ای است که بعد از خرید پرداخت خواهید کرد.

فرض کنید امروز با انتخاب DL360 مبلغ کمتری هزینه می‌کنید، اما دو سال بعد برای افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی یا نصب تجهیزات جدید مجبور شوید کل سرور را تعویض کنید. در چنین شرایطی، شاید خرید اولیه DL380 از همان ابتدا تصمیم اقتصادی‌تری بوده باشد.

البته عکس این موضوع هم وجود دارد. اگر مطمئن هستید نیازهای زیرساخت در چند سال آینده تغییر چندانی نمی‌کند، پرداخت هزینه بیشتر برای امکاناتی که هیچ‌وقت از آن‌ها استفاده نمی‌کنید، منطقی نخواهد بود.

به همین دلیل، قیمت را بهتر است در کنار هزینه توسعه آینده بررسی کنید، نه فقط مبلغی که امروز پرداخت می‌شود.

اگر هنوز مطمئن نیستید که DL360 یا DL380 بهترین انتخاب برای کسب‌وکار شماست، پیشنهاد می‌کنیم راهنمای 5 تا از بهترین سرورهای رک اچ پی (HP)  را نیز مطالعه کنید تا با سایر مدل‌های محبوب این برند و کاربرد هر کدام آشنا شوید.

جدول مقایسه مزایا و معایب سرورهای HPE ProLiant DL360 و DL380

مدل سرور	مزایا	معایب	مناسب برای
HPE ProLiant DL360	اشغال فضای کمتر در رک (1U) قدرت پردازشی بالا نسبت به ابعاد قیمت اولیه اقتصادی‌تر مصرف انرژی کمتر مناسب برای شرکت‌های کوچک و متوسط	ظرفیت ذخیره‌سازی کمتر اسلات‌های PCIe محدودتر انعطاف کمتر برای ارتقای سخت‌افزار فضای داخلی کوچک‌تر	سازمان‌هایی با فضای رک محدود، بودجه کمتر و نیاز به توسعه سخت‌افزاری محدود
HPE ProLiant DL380	قابلیت ارتقای بسیار بالا پشتیبانی از هاردها و SSDهای بیشتر اسلات‌های PCIe بیشتر مناسب برای توسعه زیرساخت در آینده انعطاف بالا برای تجهیزات جانبی	اشغال فضای بیشتر در رک (2U) قیمت اولیه بالاتر مصرف برق بیشتر در برخی کانفیگ‌ها ممکن است بخشی از قابلیت‌ها در پروژه‌های کوچک بلااستفاده بماند	سازمان‌ها، دیتاسنترها و کسب‌وکارهایی که به توسعه و ارتقای بلندمدت زیرساخت نیاز دارند

چه زمانی DL360 بخریم؟

اگر هدفتان راه‌اندازی یک سرور قدرتمند در فضایی محدود است و احتمال نمی‌دهید در آینده تغییرات سخت‌افزاری گسترده‌ای انجام دهید، DL360 انتخاب منطقی‌تری خواهد بود.

بسیاری از شرکت‌های کوچک و متوسط در همین شرایط قرار دارند. آن‌ها به سروری نیاز دارند که بتواند چند ماشین مجازی، فایل‌سرور، سرویس دامین، نرم‌افزارهای مالی یا اتوماسیون اداری را اجرا کند، اما قرار نیست هر سال تعداد زیادی هارد یا کارت توسعه به آن اضافه شود.

در چنین سناریوهایی پرداخت هزینه بیشتر فقط برای داشتن فضای توسعه اضافی توجیه اقتصادی ندارد.

DL360 بیشتر برای این شرایط مناسب است:

• فضای رک محدود است.
• تعداد ماشین‌های مجازی کم یا متوسط است.
• برنامه‌ای برای نصب تعداد زیادی هارد یا کارت توسعه وجود ندارد.
• بودجه خرید محدود است.
• هدف، اجرای سرویس‌های سازمانی، وب‌سرور، فایل‌سرور یا Active Directory است.

برای مثال یک شرکت ۳۰ تا ۵۰ نفره که چند سرویس داخلی و تعدادی ماشین مجازی دارد، معمولاً تا سال‌ها از ظرفیت DL360 استفاده می‌کند و نیازی به امکانات اضافه DL380 نخواهد داشت.

چه زمانی DL380 بخریم؟

بعضی از مدیران زیرساخت هنگام خرید فقط نیاز امروز را در نظر می‌گیرند. این تصمیم شاید در کوتاه‌مدت هزینه کمتری داشته باشد، اما اگر زیرساخت به‌سرعت رشد کند، ممکن است چند سال بعد مجبور شوند سرور را به‌طور کامل تعویض کنند.

اینجاست که DL380 ارزش خود را نشان می‌دهد.

فضای داخلی بیشتر، امکان نصب تجهیزات متنوع‌تر و ظرفیت بالاتر برای توسعه باعث شده این مدل در بسیاری از پروژه‌های سازمانی انتخاب اول باشد.

DL380 گزینه مناسب‌تری است اگر:

• تعداد ماشین‌های مجازی به‌مرور افزایش پیدا می‌کند.
• حجم داده‌ها رشد خواهد کرد.
• به تعداد بیشتری SSD یا هارد نیاز خواهید داشت.
• قصد استفاده از کارت‌های شبکه پرسرعت، HBA، GPU یا سایر تجهیزات توسعه را دارید.
• می‌خواهید چند سال بدون تعویض شاسی، زیرساخت را ارتقا دهید.

در بسیاری از پروژه‌های واقعی، هزینه اولیه بیشتر DL380 در طول زمان با کاهش هزینه ارتقا و تعویض تجهیزات جبران شده است. بسیاری از سازمان‌ها آن را یک سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌دانند، نه صرفاً یک خرید گران‌تر.

نتیجه‌گیری

اگر بخواهیم این مقایسه را در چند جمله خلاصه کنیم، تفاوت اصلی DL360 و DL380 بیشتر به نوع استفاده برمی‌گردد تا قدرت پردازشی.

وقتی فضای رک محدود است، بودجه اهمیت زیادی دارد و قرار نیست زیرساخت تغییرات گسترده‌ای را تجربه کند، DL360 انتخابی منطقی و مقرون‌به‌صرفه محسوب می‌شود. این سرور برای بسیاری از شرکت‌ها تمام امکانات موردنیاز را در اختیار می‌گذارد، بدون اینکه هزینه اضافی بابت قابلیت‌هایی پرداخت شود که شاید هیچ‌وقت مورد استفاده قرار نگیرند. اگر از همین امروز می‌دانید تعداد کاربران، حجم داده‌ها یا ماشین‌های مجازی در سال‌های آینده افزایش پیدا خواهد کرد، بهتر است نگاه بلندمدت‌تری داشته باشید. فضای بیشتر برای نصب هارد، انعطاف بالاتر در ارتقا و امکان استفاده از تجهیزات جانبی متنوع، DL380 را به گزینه‌ای مناسب برای زیرساخت‌های در حال رشد تبدیل کرده است.

در نهایت انتخاب بین این دو سرور را فقط بر اساس نام مدل یا قیمت انجام ندهید. ابتدا نیاز فعلی، برنامه توسعه سازمان و بودجه‌ای را که برای چند سال آینده در نظر گرفته‌اید مشخص کنید. وقتی این سه عامل کنار هم بررسی شوند، تصمیم‌گیری بسیار ساده‌تر خواهد شد و احتمال انتخاب نادرست هم به حداقل می‌رسد.

اگر قصد خرید نسخه استوک DL360 یا DL380 را دارید، قبل از تصمیم نهایی بهتر است راهنمای خرید سرور HP دست‌دوم را مطالعه کنید تا هنگام انتخاب کانفیگ و بررسی سلامت سخت‌افزار دچار اشتباه نشوید.